Translate - Tłumacz

sobota, 29 stycznia 2011

Opis pozycji medytacyjnych w zazen

POSTAWY ZAZEN - ROSI PHILIP KAPLEAU
(fragmenty z książki  "Trzy Filary zen" pod red.  Philipa Kapleau)

Postawy ukazane tu sięgają w historii od klasycznej, starożytnej postawy lotosu do dwudziestowiecznego siedzenia na ławeczce do zazen. Chociaż mistrzowie zen, zarówno starożytni, jak i współcześni, zgodnie głoszą wyższość postawy lotosu nad pozostałymi, to na podstawie własnego doświadczenia autor tych słów może czytelnika zapewnić, że każda z tych postaw jest odpowiednia dla kogoś, kto jest dostatecznie zdeterminowany, aby praktykować zazen.

Praktyka siedzenia ze stopami spoczywającymi na udach jest jedną z najdawniejszych i poprzedza Buddę.

Wiemy o tym nie tylko z archeologicznych odkryć w Indiach, gdzie kilka tysięcy lat przed narodzinami Buddy stosowano już postawę lotosu. Dowody na to znajdujemy również w starożytnych grobowcach egipskich, których płaskorzeźby ukazują postacie siedzące w postawie pełnego lotosu; a zatem poza indyjską, również i inne cywilizacje znały moc tej szczególnej postawy.

Trzeba przyznać, że dla ludzi Zachodu, nie przyzwyczajanych do siedzenia ze skrzyżowanymi nogami od dzieciństwa, postawa lotosu może być trudna, jednak w żadnym wypadku nie jest niemożliwa. Dorośli, niewysportowani ludzie Zachodu dzięki wytrwale praktykowanemu zazen w niecałe sześć miesięcy opanowują postawę półlotosu. Trening jest tu uzupełniany ćwiczeniami, które zwiększają rozciągliwość przyczepów oraz wiązadeł w ścięgnach nóg i stopniowo prowadzą do tego, że kolana dotykają maty (jednym z pomocnych ćwiczeń jest naciskanie rękoma w dół na kolana po gorącej kąpieli). Oczywiście pełna postawa lotosu stanowi twardszy orzech do zgryzienia, ale systematyczne wysiłki również i tutaj bywają wieńczone sukcesem.

Kolejna postawa stosowana szeroko w Birmie i buddyjskich krajach południowo-wschodniej Azji. Ma tę zaletę, że dla początkujących jest wygodniejsza od postawy pół- lub pełnego lotosu, ponieważ nogi nie są tu skrzyżowane. Jednak nie stwarza ona dla tułowia tak silnego oparcia, jak postawa lotosu, dlatego utrzymywanie przez czas dłuższy kręgosłupa w doskonale prostej pozycji związane jest tu z wysiłkiem.

Tradycyjna japońska postawa siedząca może okazać się wygodniejsza dla ludzi Zachodu, jeśli pomiędzy pośladki a pięty wsunie się poduszkę. Niska ławeczka, może uczynić tę postawę jeszcze wygodniejszą, jeżeli umieści się ją między pośladkami a piętami, gdyż pięty są wtedy zupełnie uwolnione od nacisku ciała pozycji początkującemu najłatwiej jest utrzymać proste plecy.

Zwykłe krzesło nie jest odpowiednie do zazen, jeśli siedzi się na nim z pochylonymi plecami, jak to na ogół bywa. Jednak jeśli używa się go tak, że z poduszką pod pośladkami, co pomaga w utrzymaniu kręgosłupa prosto, i opierając stopy mocno o podłogę, to wówczas ono także może się przydać.

PEŁNY LOTOS
Prawą stopą na lewym udzie, a lewą stopą na prawym udzie. Kolana znajdują się w jednej linii i dotykają maty. Brzuch powinien być rozluźniony i nieco wysunięty do przodu. Dłonie spoczywają na piętach obu stóp, kciuki stykają się lekko, tworząc owalny kształt. Postawę tę można odwrócić: jeśli lewa stopa ulegnie zmęczeniu, umieszcza się na udzie prawą stopę. Uszy w jednej linii z ramionami, koniec nosa na jednej linii z pępkiem. Podbródek jest lekko cofnięty, wypchnięte pośladki spoczywają na okrągłej poduszce, a kręgosłup jest wyprostowany. Do utrzymania takiej postawy wystarczy jedna okrągła poduszka.



PÓŁ LOTOS
Z lewą stopą na prawym udzie, a prawą stopą pod lewym udem, z kolanami dotykającymi maty. Przy tej postawie może okazać się konieczne włożenie pod poduszkę okrągłą poduszki podpierającej, tak by kolana mogły dosięgnąć maty.






ĆWIERĆ LOTOS
 z  lewą stopą spoczywającą na łydce prawej nogi. Oba kolana dotykają maty.









POZYCJA W SEIZA
Tradycyjna japońska postawa siedząca. Kolana na jednej linii. Pomiędzy pośladkami a piętami umieszczona jest poduszka wypchana  łuskami  zbóż,   aby zmniejszyć   nacisk   na   pięty. Ręce mogą spoczywać    na przedniej części poduszki z łuskami. Jeżeli chce się siedzieć wyżej, to poduszkę tę można położyć  na  zwykłej   okrągłej poduszce.

POSTAWA BIRMAŃSKA
z nogami nie skrzyżowanymi. Jedna stopa luźno przed drugą, oba kolana dotykają maty. Tu również przydatny może być poduszka podpierająca; dzięki niej tworzy się solidniejsza „baza", kolana spoczywają na macie.

NA ŁAWECZCE
Zazen uprawiane na niskiej ławeczce z cienko wyściełanym siedzeniem. Aby zapobiec opadaniu rąk, można pod nimi umieścić poduszkę podpierającą.




NA KRZEŚLE
Zazen na krześle z prostym oparciem i poduszką pod pośladkami. Stopy rozstawione na szerokość  ramion, mocno opierają sic podłogę.









Na stronę Teksty

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz